Αρχαίο Ελληνικό Κείμενο

1ἀρχόμενος σέο, Φοῖβε, παλαιγενέων κλέα φωτῶν

2μνήσομαι, οἳ Πόντοιο κατὰ στόμα καὶ διὰ πέτρας

3Κυανέας βασιλῆος ἐφημοσύνῃ Πελίαο

4χρύσειον μετὰ κῶας ἐύζυγον ἤλασαν Ἀργώ.

5τοίην γὰρ Πελίης φάτιν ἔκλυεν, ὥς μιν ὀπίσσω

6μοῖρα μένει στυγερή, τοῦδ᾽ ἀνέρος, ὅντιν᾽ ἴδοιτο

7δημόθεν οἰοπέδιλον, ὑπ᾽ ἐννεσίῃσι δαμῆναι.

8δηρὸν δ᾽ οὐ μετέπειτα τεὴν κατὰ βάξιν Ἰήσων

9χειμερίοιο ῥέεθρα κιὼν διὰ ποσσὶν Ἀναύρου

10ἄλλο μὲν ἐξεσάωσεν ὑπ᾽ ἰλύος, ἄλλο δ᾽ ἔνερθεν

11κάλλιπεν αὖθι πέδιλον ἐνισχόμενον προχοῇσιν.

12ἵκετο δ᾽ ἐς Πελίην αὐτοσχεδὸν ἀντιβολήσων

13εἰλαπίνης, ἣν πατρὶ Ποσειδάωνι καὶ ἄλλοις

14ῥέζε θεοῖς, Ἥρης δὲ Πελασγίδος οὐκ ἀλέγιζεν.

15αἶψα δὲ τόνγ᾽ ἐσιδὼν ἐφράσσατο, καί οἱ ἄεθλον

16ἔντυε ναυτιλίης πολυκηδέος, ὄφρ᾽ ἐνὶ πόντῳ

17ἠὲ καὶ ἀλλοδαποῖσι μετ᾽ ἀνδράσι νόστον ὀλέσσῃ.

18νῆα μὲν οὖν οἱ πρόσθεν ἐπικλείουσιν ἀοιδοὶ

19Ἄργον Ἀθηναίης καμέειν ὑποθημοσύνῃσιν.

20νῦν δ᾽ ἂν ἐγὼ γενεήν τε καὶ οὔνομα μυθησαίμην

21ἡρώων, δολιχῆς τε πόρους ἁλός, ὅσσα τ᾽ ἔρεξαν

22πλαζόμενοι· Μοῦσαι δ᾽ ὑποφήτορες εἶεν ἀοιδῆς.

Μετάφραση

1 Αρχίζοντας από σένα, Φοίβε, θα θυμηθώ τα κλέη των παλαιών ανδρών·

2 εκείνων που, στο άνοιγμα του Πόντου και μέσα από τις Κυανές Πέτρες,

3 με την εντολή του βασιλιά Πελία,

4 οδήγησαν την καλοζυγισμένη Αργώ για το χρυσόμαλλο δέρμα.

5 Γιατί τέτοιο χρησμό είχε ακούσει ο Πελίας,

6 πως φοβερή μοίρα τον περιμένει στο τέλος,

7 από τον άντρα που θα δει να έρχεται από τον λαό με ένα μόνο σανδάλι στο πόδι.

8 Και όχι πολύ αργότερα, σύμφωνα με τον λόγο των Μοιρών,

9 ο Ιάσων, πηγαίνοντας μέσα από τα χειμωνιάτικα ρεύματα του Αναύρου,

10 γλίτωσε το ένα σανδάλι από τη λάσπη,

11 ενώ το άλλο το κράτησαν οι χείμαρροι και έμεινε εκεί.

12 Έτσι έφτασε στον Πελία σχεδόν απρόσμενα,

13 ενώ πήγαινε στο συμπόσιο που τελούσε προς τιμήν του Ποσειδώνα

14 και των άλλων θεών — αλλά καθόλου δεν τιμούσε την Ήρα την Πελασγίδα.

15 Μόλις τον είδε, τον κατάλαβε και αμέσως τού όρισε ως άθλο

16 το δύσκολο εγχείρημα της θαλασσινής εκστρατείας, ώστε μέσα στη θάλασσα

17 ή ανάμεσα σε ξένους να χάσει την επιστροφή.

18 Οι ποιητές λένε ότι το πλοίο, η Αργώ,

19 το έφτιαξε η Αθηνά με τις σοφές υποδείξεις της.

20 Τώρα εγώ θα αφηγηθώ τη γενιά και τα ονόματα των ηρώων,

21 τους δρόμους της πλατιάς θάλασσας και όλα όσα έκαναν

22 στις περιπλανήσεις τους· και είθε οι Μούσες να είναι οδηγοί στο τραγούδι μου.

Ἀπολλώνιος Ῥόδιος, Ἀργοναυτικά 1.1–22